Teman, Bosankah Kau Dengan Ku?
tiada ku mengerti
tubuh ku disini tapi tidak raga ku
bumi tak sudi mengizinkan aku menapakkan kaki
langit pun tak sudi membiarkan ku mengepakkan sayap di hamparan birunya…
apa salah ku?
udara tak memberikan ku ruang tuk bernafas…
walau hanya untuk sesaat
matahari pagi pun enggan menyapa pagi ku….
apa salah ku?
sungguh aku telah keliru…
bergantung pada akar yang lapuk
begitu sakit ketika ia tak lagi mau menahan berat tubuh ku & menganggap ku beban
beban…hanya sebagai beban
layaknya benalu tua kering yang keropos
lalu membiarkan ku terjatuh
terhempas tercabik-cabik…
aku menatap dalam mata mu
berharap ada setitik iba disana…
tapi apa yang ku dapat?
apa yang kau beri untuk ku?
kau memalingkan muka
satu palingan kecil tapi meninggalkan goresan besar…
terbesar yang pernah ada…
begitu melukai…
apa salah ku?
aku berbicara…aku menyapa mu…
tapi aku bagaikan seorang bisu yang mencoba bersuara dengan cara sia-sia
karena nyatanya kau pun tak mendengar…tak mau mendengar
aku menatap mu lagi
satu goresan yang lebih besar pun aku terima dari mu hari ini
untuk kesekian kalinya…
teganya kamu…
apa salah ku?
Teman, Bosankah Kau Dengan Ku?





